Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΑΓΝΟΛΙΑ ΚΙ Η ΩΡΑΙΑ ΜΙΓΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΜΙΑ ΜΑΓΝΟΛΙΑ ΧΥΜΩΔΗΣ ΠΛΟΥΣΙΑ ΚΙ ΗΔΟΝΙΚΗ:

γύρω από τον κορμό του ωραίου δένδρου ελίσσεται  και χορεύει η ωραία μιγάς, το δένδρο είν’ ολάνθιστο αλλά και το κορμί της ωραίας μιγάδος ωσαύτως: απ’ τα λουλούδια –τις ρώγες- των μαστών της. τη λαμπρότητα της απαλής κοιλιάς των σφαιρικών γλουτών των άψογων μηρών στο φουντωτό σκοτεινό δάσος της ηβικής χώρας την πλούσια κόμη όπου σκορπάει τα βαριά της μύρα ως κυματίζει ξέπλεκη –ελέυθερα- σπιθοβολώντας μέσα στη νύχτα, το δένδρο είναι μια μαγνόλια κι η ωραία μιγάς είναι κι εκείνη μια μαγνόλια χυμώδης πλούσια κι ηδονική, ποιο είναι ωραιότερο του ωραίου δένδρου του ωραίου κορμιού; τ’ ωραίο κορμί γιατί το δένδρο για πάντα του μνήσκει βουβό -ούτε κι οι τρελοί άνεμοι δεν ημπορούν να σείσουν το βαρύ πυκνό φύλλωμα και τα σαρκώδη άνθη- ενώ τ’ ωραίο το πλούσιο κορμί πάει κι έρχεται μεθάει  παράφορα, κλαδοκορμόριζα δονείται και στον  παραμικρό τον ψίθυρο του «σ’ αγαπώ»!..  [ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ: Η ΖΩΗ, από τη συλλογή του Νίκου Εγγονόπουλου ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΔΩΝΕΣ, εκδόσεις Ίκαρος 1978 –ART by ANJA Buhrer Reflection]


ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΨΗΛΗΣ ΣΚΑΛΑΣ ή ΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΑΠ’ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
ο Θεόφιλος κάποτες ανέβηκε σε μια ψηλή σκάλα
-αυτόπτες μάρτυρες το λεν-
ίσως να ζωγραφίσει μιαν επιγραφή
ίσως ακόμη για να συμπληρώσει
το πάνω μέρος 
μιας συνθέσεώς ηρωικής

αλητόπαιδες
-αλητόπαιδες που με τον καιρό
(ως είναι φυσικό)
ανδρωθήκανε και γέρασαν
(δεν ενθυμούντανε πια τίποτε)
κι επέθαναν
ευυπόληπτοι και
«φιλήσυχοι αστοί» -
αλητόπαιδες –ξαναλέω-
για να παίξουνε και να γελάσουν
ετραβήξανε 
την σκάλα την ψηλή

κι ως γκρεμοτσακιζόντανε
έντρομος
ο Θεόφιλος από τα ύψη
επρόσμεν’ ελεεινός σακάτης
θέλεις κι ακόμη
λιώμα
στο χώμα 
να βρεθεί

αλλ’ –ω του θαύματος!-
προσεγειώθη
απόλυτα και σώος κι αβλαβής
(πάντως κάτι σαν να ’παθε το ένα του πόδι:
χώλαινε ελαφριά μέχρι το τέλος της ζωής)

μα ναι σας λέω
ακέργιος
απ’ την κορφή ως τα νύχια
από την πτώση
μόνο που τα σεμνά φορέματά του
είχαν γενεί χρυσά ωσάν τον Ήλιο
το πρόσωπό του
σαν τη Σελήνη – είτανε λεν χλωμός –
σαν τη Σελήνη φωτεινό
-αυτά τα δυο αστέρια
είθισται να συνυπάρχουν
στα εικονίσματα της βυζαντινής ζωγραφικής –

και αν κατόπι επήγε να κρυφτεί στη Μυτιλήνη
είχ’ έμπει στην αθανασία πια:
επέπρωτο πλέον να υπάρχει αιώνια

αθάνατος
-πιθανόν μαζί με τον αείποτε σκουντούφλη συμπολίτη του Γεώργιο ντε Κήρυκο
και με τον Μπεναρόγια-
ανάμεσα σε τόσους
και τόσους
και τόσους Βολιώτες
που εζήσανε και πριν
και κατά τη διάρκεια
κι ύστερα
από του
τραβήγματος της ψηλής της σκάλας
τον καιρό

Απόσπασμα διαλόγου (Ο Μαχητής) 
…………………………..
οι άνθρωποι όχι –μου λέει- μην πεις πως είν’ κακοί
μη λησμονείς και το παλιό ρητό
«… οι πλασμένοι καθ’ ομοίωμα και εικόνα του Κυρίου»

βέβαια υπάρχουν ανάμεσό τους κι αρκετοί απλώς ανόητοι
όπου πιστεύουν πως με κακίες
πως σαν βλάψουν τους ομοίους τους
ζουν
«δρουν»
κάνουν κάτι και εκδηλώνουν έτσι πιο έντονα την ύπαρξή τους

συνήντησα δυστυχώς τέτοιους πολλούς και
καταλαβαίνεις
πόσο μ’ εδυσκολέψανε –πόσο με βασανίσαν και μ’ ενόχλησαν 
ως είχα αφιερώσει τη ζωή μου αποκλειστικά
-με πάθος-
στα τόσο δύσκολα –για με τουλάχιστο – προβλήματα
χρωματιστών συδυασμών
και αρμονίας
…………………………………

Στους δρόμους τους βιοτικούς (από την ποιητική συλλογή ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΔΩΝΕΣ)
πρόσεξε: αυτός ο οιδίπους
που πρόκειται να συναντήσουμε
στη διχάλα των βιοτικών δρόμων
όχι: δεν είναι ο Οιδίπους τη μυθολογίας

παρ’ όλη την οιονεί ελεφαντίαση
την ποδάγρα –την ακρομεγαλία-
απ’ την οποία πάσχει
στο λέω δεν έχει σχέση καμιά με τον Οιδίποδα τον παλιό

ούτε τον πατέρα του έχει σκοτώσει
ούτε –σύρε και πρόλαβε και πες το της Ιοκάστης-
ούτε και τη μητέρα του πρόκειται να παντρευτεί

ας’ τόνε ακόμη λίγο και θα προχωρήσει
κι ύστερα –σε λίγο πάλε- μια για πάντα θα χαθεί

όμως εκείνος ο μαύρος σκύλος
που κείτεται στη μέση του δρόμου του ηλιόλουστου
-του ηλιόλουστου απ’ τον ήλιο που πάει να βασιλέψει-
κοιμισμένος ή νεκρός ανάμεσα στις καβαλίνες
ε! λοιπόν αυτός είναι
αυτός είναι κάτι

μάθε το: η Σφίγγα του παραμυθιού
ως έπεσε απ’ το βάθρο
σαν είδε
πως «μυστικό»
δεν υπήρχε πια



Δεν υπάρχουν σχόλια: