Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ, ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΣΟΥ ΚΥΤΑΖΕ ΠΩΣ ΑΠΟΚΤΑΣ (οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα, τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί)

Όσο κι αν δοξαστείς, τα κατορθώματά σου στην Ιταλία και τη Θεσσαλία όσο κι αν διαλαλούν η πολιτείες, όσα ψηφίσματα τιμητικά κι αν σ’ έβγαλαν στη Ρώμη οι θαυμασταί σου, μήτε η χαρά σου, μήτε ο θρίαμβος θα μείνουν, μήτε ανώτερος –τι ανώτερος;- άνθρωπος θα αισθανθείς, όταν στην Αλεξανδρεια, ο Θεόδοτος σε φέρει, επάνω σε σινί αιματωμένο, του αθλίου Πομπηίου το κεφάλι. Και μη επαναπαύεσαι που στη ζωή σου, περιορισμένη, τακτοποιημένη και πεζή, τέτοια θεαματικά και φοβερά δεν έχει. Ίσως αυτήν την ώρα εις κανενός γειτόνου σου το νοικοκυρεμένο σπίτι μπαίνει –αόρατος, άυλος- ο Θεόδοτος, φέρνοντας τέτοιο ένα φρικτό κεφάλι!..Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα. Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί, πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων. Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται. Η ακοή αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών ταράττεται. Η μυστική βοή τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων. Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί!.. [Ο Θεόδοτος και Σοφοί δε Προσιόντων από τα Ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη, εκδόσεις Ηριδανός ]




ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΠΡΩΙΟΥ
Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κι εγώ την φύσι λίγο
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά και κίτρινη όχθη
όλα ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελαστώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)
κι όχι κι εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής

ΣΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ
Την προσοχή μου κάτι που είπαν πλάγι μου
διεύθυνε στου καφενείου την είσοδο.
Κι είδα τ’ ωραίο σώμα που έμοιαζε
σαν απ’ την άκρα πείρα του να τώκαμεν ο Έρως-
πλάττοντας τα συμμετρικά του μέλη με χαρά
υψώνοντας γλυπτό το ανάστημα
πλάττοντας με συγκίνησι το πρόσωπο
κι αφήνοντας απ’ των χεριών του το άγγιγμα
ένα αίσθημα στο μέτωπο, στα μάτια και στα χείλη

ΟΡΟΦΕΡΝΗΣ
Αυτός που εις το τετράδραχμον επάνω
μοιάζει σαν να χαμογελά το πρόσωπό του
το έμορφο, λεπτό του πρόσωπο,
αυτίς είν’ ο Οροφέρνης Αριαράθου.

Παιδί τον έδιωξαν απ’ την Καππαδοκία,
απ’ το μεγάλο πατρικό παλάτι,
και τον εστείλανε να μεγαλώσει
στην Ιωνία, και να ξεχαστεί στους ξένους.

Α εξαίσιες της Ιωνίας νύχτες
που άφοβα κι ελληνικά όλως διόλου
εγνώρισε πλήρη την ηδονή.
Μες στην καρδιά του, πάντοτε Ασιανός
αλλά στους τρόπους του και στη λαλιά του Έλλην,
με περουζέδες στολισμένος, ελληνοντυμένος,
το σώμα του με μύρον ιασεμιού ευωδιασμένο,
κι απ’ τους ωραίους της Ιωνίας νέους,
ο πιο ωραίος αυτός, ο πιο ιδανικός.

Κατόπι σαν οι Σύροι στην Καππαδοκία
μπήκαν και τον εκάμαν βασιλέα,
στην βασιλείαν χύθηκεν επάνω
για να χαρεί με νέον τρόπο κάθε μέρα,
για να μαζεύει αρπαχτικά χρυσό κι ασήμι,
και για να ευφραίνεται και να κομπάζει
βλέποντας πλούτη στοιβαγμένα να γυαλίζουν.
Όσο για μέριμνα του τόπου, για διοίκησι –
ούτ’ ήξερε τι γένονταν  τριγύρω του.

Οι Καππαδόκες γρήγορα τον βγάλαν
και στην Συρία ξέπεσε, μες στο παλάτι
του Δημητρίου να διασκεδάζει και να οκνεύει.

Μια μέρα ωστόσο την πολλήν αργία του
συλλογισμοί ασυνείθιστοι διέκποψαν
θυμήθηκε που απ’ τη μητέρα του Αντιοχίδα,
κι απ’ την παλιά εκείνη Στρατονίκη,
κι αυτός βαστούσε απ’ την Κορώνα της Συρίας,
και Σελευκίδης ήτανε σχεδόν.
Για λίγο βγήκε απ’ τη λαγνεία κι απ’ τη μέθη,
κι ανίκανα και μισοζαλισμένος
κάτι να κάμει, κάτι να σχεδιάσει,
κι απέτυχεν οικτρά κι εξουδενώθη.

Το τέλος του κάπου θα γράφηκε κι εχάθη
ή ίσως η ιστορία να το πέρασε,
και με το δίκιο της, τέτοιο ασήμαντο
πράγμα  δεν καταδέχθηκε να το σημειώσει.

Αυτός που εις το τετράδραχμον επάνω
μια χάρι αφήκε απ’ τα ωραία του νιάτα,
απ’ την ποιητική του εμορφιά ένα φως,
μια μνήμη αισθητική αγοριού της Ιωνίας,
αυτός είναι ο Ονοφέρνης Αριαράθου

[επιλογές λέξεων από τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Κ.Π. Καβάφη, έτσι που, όταν ώρα μεσάνυχτα ακουστεί αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες και φωνές, την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες μη ανοφέλητα θρηνήσεις. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις]

Δεν υπάρχουν σχόλια: